خشکی پوست در زمستان و راه‌های درمان

اولش خیلی نامحسوس است. یک روز صبح صورتت را می شویی و حس می کنی پوستت کمی می کشد. روز بعد، کرم هم انگار مثل قبل جواب نمی دهد. بعد پوسته های ریز کنار بینی یا روی گونه ها ظاهر می شوند. خیلی ها این نشانه ها را جدی نمی گیرند و می گویند زمستان است، طبیعی است. اما حقیقت این است که خشکی پوست در زمستان فقط یک حس آزاردهنده نیست؛ یک هشدار است.

هشداری که اگر نادیده گرفته شود، می تواند پوست را وارد مسیری کند که برگشت از آن سخت تر از چیزی است که تصور می کنی. مسیری که به التهاب، حساسیت و حتی پیری زودرس ختم می شود. اگر هر زمستان احساس می کنی پوستت دیگر مثل قبل شاداب نیست، این متن دقیقا درباره تو نوشته شده.

خشکی پوست در زمستان فقط تقصیر سرما نیست

همه چیز را گردن هوای سرد می اندازیم، اما واقعیت پیچیده تر از این حرف هاست. پوست ما یک سد دفاعی طبیعی دارد؛ لایه ای نامرئی که وظیفه اش حفظ رطوبت و محافظت از پوست در برابر عوامل بیرونی است. در زمستان، این سد آرام آرام ضعیف می شود.

هوای سرد بیرون، هوای خشک داخل خانه، بخاری، شوفاژ، دوش های آب داغ و حتی شوینده هایی که هر روز استفاده می کنیم، همگی دست به دست هم می دهند تا این سد آسیب ببیند. نتیجه این آسیب ساده است؛ رطوبت پوست سریع تر تبخیر می شود و پوست فرصت ترمیم پیدا نمی کند.

نکته مهم اینجاست که بسیاری از این عوامل کاملا عادی و روزمره هستند. یعنی بدون اینکه متوجه شوی، هر روز داری خشکی پوستت را تشدید می کنی.

پوست همیشه درد را فریاد نمی زند

خشکی پوست معمولا با ترک های عمیق یا درد شدید شروع نمی شود. پوست اول آرام هشدار می دهد. احساسی شبیه کشیدگی بعد از شستشو. مات شدن چهره. خارش های کوتاه و پراکنده. یا حتی این حس که آرایش دیگر روی پوست نمی نشیند.

خیلی ها این مرحله را نادیده می گیرند. اما همین علائم کوچک یعنی پوست وارد فاز کم آبی شده است. اگر در این مرحله کاری نکنی، پوست به مرحله بعد می رود؛ التهاب.

در این وضعیت، پوست حساس تر می شود. زود قرمز می شود. نسبت به سرما، باد یا حتی کرم هایی که قبلا مشکلی نداشتند واکنش نشان می دهد. همان جایی که خیلی ها می گویند پوستم قهر کرده، در واقع پوست خسته شده است.

پوست چرب هم قربانی خشکی زمستان می شود

یکی از اشتباهات رایج این است که فکر کنیم خشکی پوست فقط مشکل پوست های خشک است. پوست چرب هم در زمستان آسیب می بیند، فقط شکلش فرق می کند.

پوست چرب می تواند دهیدراته شود. یعنی چربی دارد اما آب ندارد. نتیجه این وضعیت معمولا ترکیبی عجیب است؛ هم برق ناخوشایند، هم حس کشیدگی، هم جوش های ریز. پوست گیج می شود و برای جبران کم آبی، چربی بیشتری ترشح می کند.

در این حالت، خیلی ها اشتباه دوم را مرتکب می شوند و مرطوب کننده را حذف می کنند. همین کار چرخه خشکی و چربی را شدیدتر می کند.

درمان خشکی پوست در زمستان به نوع پوست محدود نیست. همه پوست ها به مراقبت درست نیاز دارند.

درمان خشکی پوست از عادت های ساده شروع می شود

خیلی وقت ها دنبال کرم معجزه گر می گردیم، در حالی که مشکل از پایه است. اولین قدم درمان، اصلاح رفتارهای روزمره است.

آب داغ، هرچقدر هم لذت بخش باشد، دشمن پوست است. دوش های طولانی با آب داغ، چربی های طبیعی پوست را می شویند و سد محافظ را ضعیف می کنند. پوست بعد از حمام نباید بسوزد یا بیش از حد کشیده شود.

شوینده ها هم نقش مهمی دارند. محصولی که حس تمیزی شدید می دهد، معمولا بیش از حد چربی پوست را پاک کرده است. اگر بعد از شستشو حس کشیدگی داری، پوستت دارد اعتراض می کند.

مرطوب کننده خوب یعنی انتخاب درست نه انتخاب سنگین

خیلی ها فکر می کنند هرچه کرم چرب تر یا گران تر باشد، بهتر است. اما درمان خشکی پوست بیشتر به تناسب مربوط است تا قیمت.

مرطوب کننده خوب باید دو کار انجام دهد؛ رطوبت را جذب کند و جلوی تبخیر آن را بگیرد. اگر خیلی سبک باشد، اثرش زود از بین می رود. اگر خیلی سنگین باشد، پوست خفه می شود و واکنش نشان می دهد.

زمان استفاده هم بسیار مهم است. بهترین زمان چند دقیقه بعد از شستشوست، وقتی پوست هنوز کمی نم دارد. در این لحظه، مرطوب کننده مثل یک محافظ عمل می کند و رطوبت را داخل پوست نگه می دارد.

خانه گرم اما پوست خشک

حتی اگر بیرون نروی، باز هم پوستت در خطر است. وسایل گرمایشی رطوبت هوا را کاهش می دهند. هوای خشک یعنی آب پوست سریع تر تبخیر می شود.

بعضی ها شب ها احساس می کنند خشکی پوستشان شدیدتر می شود. دلیلش ساده است؛ ساعت ها قرار گرفتن در هوای گرم و خشک. کمی رطوبت در محیط می تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.

گاهی تغییرات کوچک، اثرات بزرگی دارند.

خشکی پوست فقط از بیرون نیست

در زمستان، خیلی ها کمتر آب می نوشند. تشنگی کمتر حس می شود اما بدن همچنان به آب نیاز دارد. کم آبی یکی از دلایل پنهان خشکی پوست است که کمتر به آن توجه می شود.

رژیم غذایی هم در زمستان تغییر می کند. غذاهای سنگین تر، سبزیجات کمتر، چربی های مفید محدودتر. پوست اولین جایی است که این تغییرات را نشان می دهد.

اگر حس می کنی هیچ محصولی جواب نمی دهد، شاید وقتش رسیده از درون هم به پوستت کمک کنی.

مراقبت از پوست خشک یعنی استمرار نه وسواس

درمان خشکی پوست یک پروژه کوتاه مدت نیست. پوست برای ترمیم به زمان نیاز دارد. اگر هر چند روز یکبار محصول عوض کنی یا فقط وقتی خشکی شدید می شود مراقبت را شروع کنی، نتیجه ای نمی گیری.

روتین ساده، منظم و قابل ادامه، موثرتر از هر برنامه پیچیده ای است. پوست به ثبات اعتماد می کند.

حتی نحوه لمس پوست مهم است. خاراندن، مالیدن شدید با حوله یا پاک کردن صورت با فشار زیاد، خشکی را تشدید می کند. مهربانی با پوست یک ضرورت است نه شعار.

زمستان می رود اما اثرش روی پوست می ماند

خشکی پوست اگر نادیده گرفته شود، فقط یک مشکل فصلی نیست. خطوط ریز، حساسیت های ماندگار و کدر شدن پوست، یادگار زمستان های بی توجهی هستند.

پوست حافظه دارد. هر آسیبی که امروز می بیند، فردا خودش را نشان می دهد. شاید نه فوری، اما قطعی.

خشکی پوست یک پیام است. پیامی که اگر به موقع شنیده شود، می تواند جلوی آسیب های عمیق تر را بگیرد. زمستان قرار نیست پوستت را خراب کند، اگر تو زودتر دست به کار شوی.